
Hoe het begon en hoe het evolueerde van Theatervreugd naar TSAT.
In 1977 wou pastoor Broodcoorens, op vraag van veel toneelliefhebbers, werk maken van de nodige herinrichting en opsmuk van de parochiezaal te St-Laureins. Met de bedoeling de nodige financiën hiervoor bijeen te krijgen stelde hij voor aan enkele parochiale medewerkers, die reeds jarenlang actief waren met toneelactiviteiten bij verschillende verenigingen, om nu een eigen toneelgroep op te richten. Het duurde niet lang of Antoine en Francine Blondeel, Noël Verheecke e.a. waren akkoord en zij stichtten een nieuwe onafhankelijke toneelbond, onder de naam Theatervreugd. Onmiddellijk werden bij de plaatselijke verenigingen als: KLJ, Chirojeugd, Zangkoor toneelspelers gevraagd, maar ook niet-georganiseerden waren welkom. Noël Verheecke werd de eerste huisregisseur en Antoine Blondeel en Francine De Taeye waren de bestuursleden van het eerste uur.
Nog datzelfde jaar werd begonnen met het aanleren van het eerste toneelstuk. Het aantal spelers dat zich aanbood was ruim voldoende en er waren zelfs genoeg medewerkers achter de schermen zoals Wilfried Van Holsbeke en Jenny Soberon die hun diensten aanboden.
Theatervreugd zou elk jaar een luchtig blijspel met eigen toneelspelers op de planken brengen. Vooral de humor moest het belangrijkste ingrediënt zijn.
Het eerste toneelstuk werd opgevoerd op 28 en 29 januari 1978 : “IN DE VERGULDE OS”. Het succes was dermate groot dat men er niet genoeg van kreeg en men begon dan ook onmiddellijk met het aanleren van een tweede toneelstuk: “DEN HAAG VERGIST ZICH NIET.” Eigenlijk werd dit tweede toneelstuk aangeleerd om op te voeren voor de K.A.V., maar omdat het echt meeviel, wilde men het resultaat ook aan het grote publiek vertonen. Dus er kwam een extra-vertoning op 27 mei 1978.
De opbrengsten van deze toneelavonden werden gebruikt om de infrastructuur van de parochiezaal te verbeteren. Het podium en vooral de podiumverlichting werden vernieuwd en ook in de zaal zelf kwamen veel verbeteringen tot stand. De dubbele doelstelling werd elke winter gerealiseerd nl. aan de inwoners van St-Laureins enkele mooie en vooral plezierige toneelavonden bezorgen met eigen volk en ondertussen de parochiezaal helpen renoveren. Het werden spoedig twee à drie opvoeringen per productie en al vlug zelfs twee à drie weekends met Theatervreugdvoorstellingen.
Alhoewel de eerste doelstellingen enkel pret en vermaak beoogden werd toch, wat de kwaliteit van de toneelprestaties betreft, jaar na jaar wat hoger gemikt en naast goede rolkennis was het juist interpreteren en natuurlijk vertolken nu ook de eis van de regisseur. In de beginjaren kregen wij ook de gewaardeerde medewerking van kunstschilder Gilbert Audenaert, die zijn artistiek talent ten gunste van Theatervreugd aanwendde en elk jaar een prachtig decor schilderde;
Reeds na een paar jaar kwamen gedurfde initiatieven tot realisatie. Wij moeten hier zeker de reeks opvoeringen vermelden in 1981 van het zangspel “HET WITTE PAARD”. Stel je voor; acteren, spreken en zingen met een groep van 25 spelers en medewerkers. Waarlijk een moedig en een geslaagd initiatief dat weerklank vond tot ver buiten Sint-Laureins. Er kwamen 2.000 toeschouwers naar de opvoeringen en wij gingen zelfs op verplaatsing spelen in Bentille. Tijdens de volgende jaren bleef het grootste deel van de pioniers actief, maar de groep werd natuurlijk regelmatig aangevuld met jonge en talentvolle nieuwelingen. Elk jaar werd de lat wat hoger gelegd en het oorspronkelijk volksvermaak werd nu en dan wel een cultureel gebeuren. Het zou ons te ver leiden om elk toneelstuk dat werd opgevoerd te evalueren.
Toch mogen producties als : WIJ BETALEN NIET - DE KUS VAN EEN RUS - EEN VLO IN HET OOR - SASSAFRAS e.a. tot de betere producties gerekend worden. Wellicht is deze benadering nogal subjectief en heeft elk van de vele toeschouwers een andere herinnering....
Tenslotte moet ons toch van het hart dat Theatervreugd reeds een paar jaar op verplaatsing moet gaan spelen. Zonder ook maar iets af te doen aan onze oprechte dankbaarheid die wij aan het bestuur van het Parochiaal Centrum van Balgerhoeke verschuldigd zijn omdat zij ons zo vriendelijk ontvingen en ontvangen, vinden wij het toch doodjammer dat wij niet voor eigen mensen kunnen spelen in ons eigen Groot St-Laureins. Een vaststaand feit is evenwel dat Theatervreugd op zijn twintigste verjaardag fier is, omdat, ondanks enkele onweerswolken ons niets kan weerhouden om verder toneel te spelen voor eigen plezier, maar echt ook tot vreugde van de vele toeschouwers die wij wellicht ook in de toekomst zullen mogen verwelkomen.| Blondeel Antoine De Coster Norbert Soberon Jenny Blondeel Chris De Geeter Rita Stevesyns Katharina Blondeel Hilde Blondeel Lieven De Saeger Rafaël Van den Bossche Tommy Buysse Rita De Taeye Francine Vandevoorde André Callebout Chantal De Zutter Kurt Van Hecke Marc Claeys Lieve Dhaene Raphaël Van Holsbeke Peter |
Claeys Machteld Dothée Myriam Van Holsbeke Rita Daelemans Pieter(†) Eloot Luc Van Holsbeke Wilfried Dauwe Willy Francke Veerle Van Kerckhove Carine De Bruycker Martine Goossens Greet Van Vooren Ingrid De Clercq Els Haegeman Carlos Verheecke Noël De Coster Freddy Roegist Ketty Welvaert Alex Schelstraete Adrien |



| Audenaert Gilbert(†) De Coster Gunther Schelstraete Griet Callant Philippe |
De Mey Erwin Van Hecke Patrick Daelemans Pieter(†) Dhaene Raphaël |
Van Damme Nico Eloot Luc Van Holsbeke Wilfried Debaere Herman |
Roets Ingrid Welvaert Carlos Stuyvaert Dirk De Clerck Lucas |
TSAT denkt met dankbaarheid terug
aan wie ons ontviel.
Theatervreugd aan de eer
BEDANKT