Op 30 augustus 2011 is Lieva Claeys ons ontvallen. Wij, met z'n allen van TSAT herdenken haar als een grote dame ...

TSAT, de Sentse toneelvereniging, is in rouw. Wat anders kun je zeggen als één van je trouwste leden er plots niet meer is. Ook al wisten we dat we vroeg of laat het slechte nieuws zouden te horen krijgen, toch komt het nog steeds aan als een mokerslag. Van bij het prille begin was zij bij ‘den toneelbond’ betrokken. Samen met Freddy was zij gegarandeerd één van de vaste klanten op menige activiteit. De zondagse aperitief, uitstappen naar andere gezelschappen, feestjes allerhande, een gastronomisch weekend, zij kwam vol enthousiasme en meestal hielp zij de deuren sluiten. Want ze was er graag bij als er plezier gemaakt werd. Tegelijk was ze ook een graaggeziene gast. Altijd klaar voor een babbel, steeds bereid te luisteren naar iemand die problemen had. Ze was iemand op wie je kon vertrouwen. Als zij het initiatief nam, wisten we dat de opdracht zeker tot een goed einde gebracht zou worden. Als zij een rol speelde, dan deed zij het ook voor de volle 100 %. Ze hield niet van half werk. Van de eerste lezing tot het doven van de laatste spot, we konden op haar rekenen. Na haar laatste rol in ‘Tante Martha’ kreeg zij plots te horen dat zij ernstig ziek was. Ze had nog maar net de rol van penningmeester op zich genomen en moest die al noodgedwongen weer overlaten. Uit de boekhouding die zij naliet bleek ook weer de nauwgezetheid waarmee zij haar van de taak gekweten had. Maar nu was het tijd om haar krachten te sparen voor de dingen die echt tellen in het leven. Haar familie, haar vrienden. En toch had zij het moeilijk om TSAT los te laten. Ze deed haar best om hier of daar nog eens aanwezig te zijn. Zo ook was zij dit voorjaar nog op de generale repetitie van onze laatste productie. Het deed ons allen deugd om haar nog eens te zien. Maar nu is het tijd om voorgoed afscheid te nemen. Alles wat ons nu nog rest, zijn de goede herinneringen aan alle leuke momenten die we samen hebben meegemaakt. Nu doven de spots voor de laatste maal, maar weet dat we haar nooit zullen vergeten. Zij blijft voor altijd in ons hart. Zoals we zo dikwijls gedaan hebben bij het begin van elke opvoering willen haar nog één keer zeggen : Lieva, break a leg.